../images/Emo72.gifבבקשה
תהנה Φαρμακωμένος ο καιρός παραμονεύει Μες τα στενά του κάτω κόσμου να σε βρει Και δεκατρείς αιώνες άνεργος γυρεύει την κιβωτό σου και το αίμα να σου πιει Σε καρτερούν μαστιγωτές και συμπληγάδες Μες τα μαλάματα μια νύφη ξαγρυπνά Κι έχει στ' αυτιά της κρεμασμένες τις Κυκλάδες Κι είν' το κρεβάτι της λημέρι του φονιά Κι είν' το κρεβάτι της λημέρι του φονιά Κρυφά τα λόγια τα πικρά μες το κοχύλι Κρυφά της θάλασσας τα μαγιά στο βόρια Θα σβήσει κάποτε στο σπίτι το καντήλι και μήτε πόρτα θα 'βρεις μήτε κλειδαριά Του κάτω κόσμου τα πούλια και τα παγωνιά Με φως και νύχτα σου κεντούν μια φορεσιά Άνθρωποι ορίζουν κι ακονίζουν τα σαγόνια πηδούν και τρέχουν και σε φτάνουν στα μισά
