נרותי הזעירים - מקור ותרגום
כמובן שלתרגום נוסף פאתוס ציוני שאיננו במקור... איר קליינע ליכטעלעך! איר דערציילט געשיכטעלעך, מעשהלעך און צאל, איך דערציילט פון בלוטיקייט בריהשאפט און מוטיקייט, וואונדער פון אמאל. ווען איך זה אייך שמינקלענדיק, קומט א חלום פינקלענדיק רעדט אן אלטער ערוים, "ייד דו האסט געקריקט אמאל, ייד, דו האסט געזיגט אמאל"...גאט, דאס בלייבט זיך קוים! "ס´איז ביי דיר א טאלק געווען, ביסט אמאל א פאלק געווען, האסט אמאל רעגירט, האסט אמאל א לאנד געהאט האסט אמאל א האנט געהאט..." אך, ווי טיף דאס רירט! א, איר קליינע ליכטעלעך! אייערע געשיכטעלעך! וועקן אויף מיין פיין, טיף אין הארץ באוועגט עס זיך און מיט טרערן פרעגט עס זיך, וואס וועט איצטער זיין...? נרותי הזעירים, מה רבו הסיפורים לי ילאט האור, לי ילאט האור. על גבורות לי יספרו, על דמים שנשפכו, על מלחמת דרור, על מלחמת דרור. עת אראה אורם הקט, יעטני צל בלאט. קול קורא יעיר, קול קורא יעיר. לפנים במלחמה גם ידעתי נחמה, נצחון ושיר, ניצחון ושיר. ותיכון הממלכה, וגדולה היתה לך, עם היית עז, עם היית עז. ארצך, זה מבצרך, שמש בה לך זרחה, כחלום שגז, כחלום שגז. נרותי הזעירים כן סיפרו לי סיפורים על עבר של עם, על עבר של עם. עד שמעתי נר ונר לי קורא: קום, התעורר! עם קם לתחיה, עם קם לתחיה.