מזמור יפה מאוד תינו
لإِمامَ الغِناء. مزمور. لِداود. إِلامَ يا رَبُّ، ألِلأَبدِ تَنْساني؟ إِلامَ تَحجُبُ وَجهَكَ عَنِّي؟ 3 إِلامَ أُودِعُ نَفْسي الهُموم ولَيلَ نهارَ قَلبِيَ الغُموم ؟ إِلامَ علَيَّ يَتَغلَبُ عَدُوَي؟ 4 أُنظُرْ واْستَجِبْ لي أَيُّها الرَّبّ إِلهي وأَنِرْ عَيَنيَّ لِئَلاَّ أَنامَ نَومةَ المَوت 5 فيَقولَ عَدُوِّي: (( علَيه قَويتُ )) واْبتَهَجَ مُضايِقيَّ لأّنِّي تَزَعزَعتُ 6 وأَنا توكَّلتُ على رَحمَتِكَ ويَبتَهجُ قَلبي بِخَلاصِكَ. أُنشِدُ لِلرَّبِّ لأّنَّهُ أَحسَنَ إِلَيَّ وأَعزِفُ لاْسمِ الرَّبِّ العَليِّ . א לַמְנַצֵּחַ, מִזְמוֹר לְדָוִד. ב עַד-אָנָה יְהוָה, תִּשְׁכָּחֵנִי נֶצַח; עַד-אָנָה, תַּסְתִּיר אֶת-פָּנֶיךָ מִמֶּנִּי. ג עַד-אָנָה אָשִׁית עֵצוֹת, בְּנַפְשִׁי-- יָגוֹן בִּלְבָבִי יוֹמָם; עַד-אָנָה, יָרוּם אֹיְבִי עָלָי. ד הַבִּיטָה עֲנֵנִי, יְהוָה אֱלֹהָי; הָאִירָה עֵינַי, פֶּן-אִישַׁן הַמָּוֶת. ה פֶּן-יֹאמַר אֹיְבִי יְכָלְתִּיו; צָרַי יָגִילוּ, כִּי אֶמּוֹט. ו וַאֲנִי, בְּחַסְדְּךָ בָטַחְתִּי-- יָגֵל לִבִּי, בִּישׁוּעָתֶךָ: אָשִׁירָה לַיהוָה, כִּי גָמַל עָלָי. מה שיפה במזאמיר שהם משקפים את רגשות האדם: רגשות הכעס, האכזבה, אהבת אלוהים, ולכן לא סתם אבות הכנסייה אמרו שהן בית ספר לתפילות, אני ארשום כמה משפטים מהמאמר המצוין שהבאת שמפרש כל פסוק. תודה
