בוקר טוב אלאנג'יל אליאומי

[michaeld1]

בוקר טוב לכולנו |ùîù| אלא

الثلاثاء 24 نيسان/أبريل 2007 الثلاثاء الثالث بعد الفصح تذكار أُمّنا البارّة أليصابات الصانعة العجائب - تذكار القديس الشهيد سابا الغوطي يو .33-27:6 لا تَعمَلوا لِلطَّعامِ الَّذي يَفْنى بلِ اعمَلوا لِلطَّعامِ الَّذي يَبْقى فَيَصيرُ حَياةً أَبَدِيَّة ذاكَ الَّذي يُعطيكموهُ ابنُ الإِنسان فهوَ الَّذي ثبَّتَه الآبُ اللهُ نَفْسُه، بِخَتْمِه». قالوا له: « ماذا نَعمَلُ لِنَقومَ بِأَعمالِ الله ؟». فأَجابَهُم يسوع: « عَمَلُ اللهِ أَن تُؤمِنوا بِمَن أَرسَل». قالوا له: «فأَيُّ آيةٍ تَأتينا بِها أَنتَ فنَراها ونَؤمِنَ بكَ ؟ ماذا تَعمَل ؟ آباؤُنا أَكَلوا المَنَّ في البَرِّيَّة. كما وَرَدَ في الكِتاب: « أَعْطاهم خُبزاً مِنَ السَّماءِ لِيأكُلوا». فقالَ لَهم يسوع: « الحَقَّ الحَقَّ أَقولُ لَكم: لم يُعطِكُم موسى خُبزَ السَّماء بل أَبي يُعطيكُم خُبزَ السَّماءِ الحَقّ لأَنَّ خُبزَ اللهِ هُوَ الَّذي يَنزِلُ مِنَ السَّماء ويَهَبُ الحَياةَ لِلعالَم».

 

[michaeld1]

אלרסאלה (פר ממעשי השליחים)

رسل .17-5:8 فنزَلَ فيليبُّسُ مَدينةً مِنَ السَّامِرَة وجعَلَ يُبَشِّرُ أَهلَها بِالمَسيح. وكانَتِ الجُموعُ تُصْغي بِقَلْبٍ واحِدٍ إِلى ما يَقولُ فيِليبُّسُ، لِما سَمِعَت بِه وشاهَدَتْه مِنَ الآياتِ الَّتي كانَ يُجْريها، إِذ كانَتِ الأَرواحُ النَّجِسَةُ تَخرُجُ مِن كَثيرٍ مِنَ المَمْسوسين، وهِيَ تَصرُخُ صُراخًا شَديداً. وشُفِيَ كَثيرٌ مِنَ المُقعَدينَ والكُسْحان، فَعَمَّ تِلكَ المَدينَةَ فَرَحٌ عَظيم. وكانَ في المَدينَةِ قَبْلَ ذلك رَجُلٌ اسمُه سِمْعان يَفتَري السِّحْر، ويُدهِشُ أَهْلَ السَّامِرَة زاعِمًا أَنَّه رَجُلٌ عَظيم. فكانوا يُصْغونَ إِلَيه بِأَجمَعِهم مِن صَغيرِهم إِلى كَبيرِهم، ويَقولون:»هذا هو قُدرَةُ اللهِ الَّتي يُقالُ لها القُدرَةُ العَظيمة». وإِنَّما كانوا يُصْغونَ إِلَيه لأَنَّه كانَ يُدهِشُهـُم بِأَساليبِ سِحْرِه مِن زَمَنٍ طَويل. فلَمَّا صَدَّقوا فيِليبُّسَ الَّذي بَشَّرَهم بِمَلكوتِ اللهِ واسمِ يسوعَ المَسيح، اِعتَمَدوا رِجالاً ونِساءً. وصدَّقَه سِمْعانُ أَيضًا، فاعتَمَدَ ولَزِمَ فيلِيبُّس، وكانَ يَرى ما يُجْري مِنَ الآياتِ والمُعجِزاتِ المُبينَة فتَأخُذُه الدَّهشَة. وسَمِعَ الرُّسُلُ في أورَشَليم أَنَّ السَّامِرَةَ قَبِلَت كلِمَةَ الله، فأَرسَلوا إِلَيهم بُطرُسَ ويوحنَّا، فَنَزلا وصَلَّيا مِن أَجْلِهم لِيَنالوا الرُّوحَ القُدُس، لأَنَّه لم يَكُنْ قد نَزَلَ بَعدُ على أَحدٍ مِنهم، بل كانوا قدِ اعتَمَدوا باسمِ &#157

 

[michaeld1]

תיקון: פרק ממעשי השליחים

 

[michaeld1]

המשך אלרסאלה

لأَنَّه لم يَكُنْ قد نَزَلَ بَعدُ على أَحدٍ مِنهم، بل كانوا قدِ اعتَمَدوا باسمِ الرَّبِّ يَسوعَ فقط. فوَضَعا أَيدِيَهما علَيهم، فنالوا الرُّوحَ القُدُس. אמן.

 

[lion 7]

תודה מיכאל על אלרסאלה

ושאלה ... מה הקשר בין פיליפוס ואתיופיה ?

 

[salt of earth]

הוא הטביל את הסריס החבשי

במעשי השליחים 8: 26-40 ثم ان ملاك الرب كلم فيلبس قائلا قم واذهب نحو الجنوب على الطريق المنحدرة من اورشليم الى غزة التي هي برية. 27 فقام وذهب.واذا رجل حبشي خصي وزير لكنداكة ملكة الحبشة كان على جميع خزائنها.فهذا كان قد جاء الى اورشليم ليسجد. 28 وكان راجعا وجالسا على مركبته وهو يقرأ النبي اشعياء. 29 فقال الروح لفيلبس تقدم ورافق هذه المركبة. 30 فبادر اليه فيلبس وسمعه يقرأ النبي اشعياء فقال ألعلك تفهم ما انت تقرأ. 31 فقال كيف يمكنني ان لم يرشدني احد.وطلب الى فيلبس ان يصعد ويجلس معه. 32 واما فصل الكتاب الذي كان يقرأه فكان هذا.مثل شاة سيق الى الذبح ومثل خروف صامت امام الذي يجزه هكذا لم يفتح فاه. 33 في تواضعه انتزع قضاؤه وجيله من يخبر به لان حياته تنتزع من الارض. 34 فاجاب الخصي فيلبس وقال اطلب اليك.عن من يقول النبي هذا.عن نفسه ام عن واحد آخر. 35 ففتح فيلبس فاه وابتدأ من هذا الكتاب فبشره بيسوع 36 وفيما هما سائران في الطريق اقبلا على ماء.فقال الخصي هوذا ماء.ماذا يمنع ان اعتمد. 37 فقال فيلبس ان كنت تؤمن من كل قلبك يجوز.فاجاب وقال انا اؤمن‏ ان يسوع المسيح هو ابن الله. 38 فامر ان تقف المركبة فنزلا كلاهما الى الماء فيلبس والخصي فعمده. 39 ولما صعدا من الماء خطف روح الرب فيلبس فلم يبصره الخصي ايضا.وذهب في طريقه فرحا. 40 واما فيلبس فوجد في اشدود.وبينما هو مجتاز كان يبشر جميع المدن حتى جاء الى قيصرية” ואחרי הטבלתו התחילה הנצרות באתיופיה. והנה מה שאתה סיפרת בזמנו http://www.tapuz.co.il/tapuzforum/main/Viewmsg.asp?forum=1674&msgid=90983504&FlagSybase=1 תיזהר אלפא אני מתחילה לעקוף אותך בכישורי החיפוש

אגב אני עוד לא הבנתי, מהו הקשר בין הכנסייה הקופטית לבין הכנסייה החבשית?

 

[My Shepherd]

../images/Emo23.gifסבאחוקום סוכר../images/Emo185.gif

الرب يسوع يقويكم ويبارك نهاركم

لا تَعمَلوا لِلطَّعامِ الَّذي يَفْنى بلِ اعمَلوا لِلطَّعامِ الَّذي يَبْقى فَيَصيرُ حَياةً أَبَدِيَّة ذاكَ الَّذي يُعطيكموهُ ابنُ الإِنسان فهوَ الَّذي ثبَّتَه الآبُ اللهُ نَفْسُه، بِخَتْمِه

رؤ 4: 11 انت مستحق ايها الرب ان تأخذ المجد والكرامة والقدرة لانك انت خلقت كل الاشياء وهي بارادتك كائنة وخلقت

في 3: 8 بل اني احسب كل شيء ايضا خسارة من اجل فضل معرفة المسيح يسوع ربي الذي من اجله خسرت كل الاشياء وانا احسبها نفاية لكي اربح المسيح אמן

 

[salt of earth]

בוקר מצוין ../images/Emo204.gif

מה שלומכם, שפרד התגעגענו

الرب يعطيكم البركة والقوة ونهار مبارك لكم איזה פסוקים מדהימים אחותי... "كل الأشياء تعمل معا للخير للذين يحبون الله" كما جاء في (رومية 8: 28)، فالأمور التي تبدو لنا صعبة ومحزنة هي التي تبني شخصيتنا ومشاعرنا وتساعدنا على الشعور مع الآخرين عندما يمروا بنفس المشاعر سواء المحزنة أو المفرحة، وهكذا يستخدم الله معنا هذا الخليط لكي يخرج إنسان الله كاملا متأهبا لكل عمل صالح الخلوة مع الله כמה אנחנו צריכים להתנתק מהעולם הזה ולהקדיש זמן לאלוהים. סיפור מצוין

وكان كلام الرب له قائلاً: انطلق من هنا واتجه نحو المشرق واختبئ عند نهر كريث الذي هو مُقابل الأردن، فتشرب من النهر ( 1مل 17: 2 -4) كان إيليا قد أخذ مكانًا عاليًا وسط إخوته، والرب في حكمته رأى لزوم أن يعود ثانية إليه لكي يُحفظ في مركز الاتضاع ولا يرتفع قلبه. ويجب أن تزيد فترات الاختلاء مع الرب عن فرص العمل الجهاري. وهذا ما ظهر في حياة الرب يسوع نفسه، وهو أعظم خادم ظهر على الأرض، إذ كان «يعتزل في البراري ويصلي» ( لو 5: 16 )، ويمضي إلى الجبل وحده لكي يصلي ( مت 14: 23 )، «وفي الصباح باكرًا جدًا قام وخرج ومضى إلى موضع خلاء، وكان يصلي هناك» ( مر 1: 35 )، وذلك بعد المعجزات العظيمة. وكلنا نحتاج أن نخبئ ذواتنا أكثر كثيرًا مما نفعل. فكثيرًا ما تدور أفكارنا حول ذواتنا، وأحيانًا نتخذ من خدمتنا سُلمًا نصعد عليه لمجد ذواتنا. ولهذا فإن صوت الرب لكل منا «اختبئ». وفي عُزلة إيليا تعلَّم المزيد عن الله في انفراده معه. وهنا نتساءل: ”ما هو الانفراد مع الله؟“. وبكل بساطة نقول: هو التفرغ من المشغولية بذواتنا وخدمتنا ونجاحنا. وأن نضع العالم جانبًا فلا ننخدع ببريقه، وتكون أفكارنا وأرواحنا

 

[salt of earth]

המשך ../images/Emo189.gif

محصورة في الله نفسه، في صفاته وأعماله، في أفكاره ومقاصده. وأن نستعرض جوده وصلاحه ونعمته، ونلهج بكل صنائعه، فنسمو فوق المنظور، ونحلِّق في جو السماويات، ونمتلئ من محبة الآب ونعمة الابن وأمجاده. قال الرب لإيليا: «انطلق من هنا» من مكان الشهرة والنجاح حيث المعجزة العظيمة والصلاة المقتدرة التي أغلقت السماء، حيث يمكن أن تشعر بقيمتك، «واتجه نحو المشرق». كان الله عتيدًا أن يستخدم إيليا على جبل الكرمل في الغرب، ولهذا فإن تدريبه تم في الشرق، أي في ظروف مُعاكسة للفكر الطبيعي والرغبات الطبيعية. ودائمًا أفكار الله ليست كأفكارنا ولا طُرقه كطرقنا. «واختبئ عند نهر كريث» هناك سيعيش وحيدًا، ويشعر أنه متروك بلا عمل، وكأن هذه الفترة بلا ثمر. وهذا اختبار مُذِل. ومن خلاله سيتعلم أنه لا شيء. وما أبعد الفرق بين مدرسة العالم ومدرسة الله. فمدرسة العالم تُعلّم الثقة في الذات وحُب الظهور والشعور بالقيمة. بينما مدرسة الله تُعلّمنا أننا لا شيء ليكون فضل القوة لله لا منا. إن عُزلة النبي كانت لفائدة أكبر من مجرد حمايته من بطش الملك.

 

[My Shepherd]

../images/Emo23.gifשלום לכולם..סלאם אלמסיח../images/Emo24.gif

עוד סיפור..שהוא סיפור מהעולם..אך נוכל לקרוא וכל אחד יגיע למסקנה הרוחנית המתבקשת.. שהיא..כוחה של סליחה.. וכמה קשה לתקן אחרי שכבר פגענו..אבל רק בכוח ישוע והשלום שהוא נותן לנו בלב נוכל למחול וגם אם נראה כי לעולם הדבר לא יתוקן..עדיין ישוע שמחל לצולביו על הצלב..המעשה הכי מדהים שלב יוכל להגיע אליו..מחילה ואהבה ללא תנאים!! ישוע יוכל לתת לנו את הכוח למחול ולהשאיר אתה עבר במקומו. להלן הסיפור

מילים מילים מילים... פעם אחת היו שתי חברות טובות. קרה מקרה ואחת מהן אמרה לחברתה משהו שפגע בה נורא. היא הצטערה מאד על מה שאמרה, והייתה מוכנה לעשות הכל בכדי לקחת את המילים בחזרה. אבל המילים כבר נאמרו, חברתה נפגעה מאד, ולא רצתה לדבר אתה עוד. מאחר והדברים נאמרו באמת בלי כוונה רעה אלא סתם מבלי לחשוב לפני שמדברים, זה כאב לה נורא, והיא חיפשה כל דרך אפשרית כדי לכפר על מעשיה. בצר לה פנתה לאישה זקנה אחת, החכמה של הכפר, ושאלה בעצתה. הקשיבה האישה הזקנה לסיפור, והחליטה לבחון עד כמה רצינית וכנה האישה הזו בכוונתה לקבל את סליחת חברתה, ועד כמה היא מוכנה להתאמץ בשביל לתקן את אשר עשתה. היא הסבירה לאישה שלפעמים, כדי להחזיר דברים לקדמותם, צריך לעשות מאמצים כבירים. "מה את מוכנה לעשות כדי לזכות מחדש בחברתך?" שאלה אותה הזקנה. "כל דבר!! רק תגידי לי ואעשהו!" ענתה האישה. ראתה הזקנה כי היא אכן כואבת ומצטערת, והחליטה לעזור לה בדרך של לימוד.

"ישנם שני דברים שצריכים להיעשות על מנת לתקן את המעוות" אמרה לה הזקנה. "שני הדברים קשים מאד לביצוע, אני מזהירה אותך מראש.." האישה שהייתה נחושה בדעתה, אמרה לה: "אני מוכנה לכל. רק תגידי מה צריך לעשות" "הלילה", אמרה הזקנה, "קחי את כרית הנוצות הגדולה והטובה ביותר שיש לך בבית. עשי בה חור קטן, ואז – עוד לפני עלות השחר, שימי נוצה אחת על מפתן כל דלת של כל בית בכפר. כשתסיימי, חזרי אלי. אם תשלימי משימה זו כראוי, אומר לך מה הדבר השני שעלייך לבצע". האישה רצה מהר לביתה, בחרה את הכרית הכי טובה שהייתה לה, ועל אף שהייתה חביבה עליה מאד ועלתה כסף רב, פתחה בה חור ואצה לדרכה להניח נוצה על סף כל דלת בכפר. הלילה היה קר וחשוך, אצבעותיה קפאו כשעברה מדלת אל דלת, לא פוסחת על אף אחת. הרוח הייתה כל כך חדה וקרה, עיניה דמעו ואפה נזל, אבל היא לא חדלה ממשימתה ורק שמחה שיש משהו שהיא יכולה לעשות כדי לכפר על המילים הנוראות שהוציאה מפיה. אם רק נחזור להיות חברות טובות כפי שהיינו, זה שווה כל מאמץ, חשבה לעצמה. קצת לפני עלות השחר, הניחה את הנוצה האחרונה על דלת הבית האחרון בכפר. משם מיהרה לבית הזקנה, עייפה וסחוטה אך מאושרת. "הנה, הכרית שלי ריקה! " הראתה לזקנה את הציפה הריקה, "חילקתי את הנוצות לכל בית בכפר..". הסתכלה עליה הזקנה החכמה בכובד ראש ואמרה לה: "יפה. ועכשיו, השלב השני: לכי ואספי חזרה את כל הנוצות, והכניסי אותן שוב לציפת הכרית. כשתעשי זאת – הכל יחזור להיות כשהיה". האישה הצעירה הייתה המומה. "את יודעת שאי אפשר לעשות את זה!!" קראה לעבר הזקנה, "הרוח העיפה כל נוצה מיד כשהנחתי אותה על פתח הבית. את לא אמרת שאצטרך גם לאסוף אותן חזרה!! אם זו המשימה השניה שרצית להטיל עלי – אין סיכוי!! הדברים לעולם לא יחזרו לקדמותם!!" "אכן, זה נכון", אמרה הזקנה. "זה ילמד אותך את השיעור: המילים הן כמו נוצות ברוח. ברגע שהן יוצאות מפינו – שום מאמץ, ולו גם הכנה ביותר – לא יכול להחזירן חזרה לתוך פינו. למדי לבחור את מלותייך, והישמרי במיוחד במחיצת אלו שאת אוהבת"... من فضلة القلب يتكلم الفم...

 

[michaeld1]

ממש נכון.. תמיד לחשוב לפני דיבור. ולהימנע

מלפגוע באחרים. לזכור כי אנחנו תמיד הכי פוגעים באנשים הכי קורבים אלינו (ואהובים עלינו). וחבל.

 

[salt of earth]

סיפור מדהים

מוסר השכל מאוד חשוב מסיפור כה פשוט... תודה שפרד

 

[salt of earth]

יעטיקי אלף עאפיה ../images/Emo24.gif

אל תגידי לי שעכשיו סיימת עבודה

חוץ מזה סהר צריכה לנוח קצת

בקפי מג'לבי אימהא. לילה טוב יקירתי

 

[lion 7]

נאמר בפתגם הערבי

ליסאנק חיסאנק , אין סונטוהו סאנק , ואין כונתוהו כאנק . (הלשון כמו הסוס, אם תשמור עליו ישמור עליך , ואם בגדת בו גם הוא יבגוד בך ) דומה ל- החיים והמוות ביד הלשון .... סיפור יפה , עם מוסר השכל ...

 

[michaeld1]

בוקר טוב ../images/Emo42.gif אלאנג'יל אליאומי

الخميس 26 نيسان/أبريل 2007 الخميس الثالث بعد الفصح تذكار القدّيس الشهيد في رؤساء الكهنة باسيليوس أسقف اماسيا يو .44-40:6 فمَشيئةُ أَبي هيَ أَنَّ كُلَّ مَن رأَى الِابنَ وآمَنَ بِه كانَت له الحياةُ الأَبَدِيَّة وأَنا أُقيمُه في اليَومِ الأَخير». فتَذَمَّرَ اليَهودُ علَيه لأَنَّه قال: « أَنا الخُبزُ الَّذي نَزَلَ مِنَ السَّماء»، وقالوا: « أَليسَ هذا يسوعَ ابنَ يُوسُف، ونَحنُ نَعرِفُ أَباهُ وأُمَّه ؟ فكَيفَ يَقولُ الآن: « إِنِّي نَزَلتُ مِنَ السَّماء ؟» أَجابَهم يسوع: « لا تَتَذمَّروا فيما بَينَكم. ما مِن أَحَدٍ يَستَطيعُ أَن يُقبِلَ إِليَّ، إَِّلا إِذا اجتَذَبَه الآبُ الَّذي أرسَلَني. وأَنا أُقيمُهُ في اليَومِ الأَخير. מעניין המשפט האחרון באלאנג'יל: « لا تَتَذمَّروا فيما بَينَكم. ما مِن أَحَدٍ يَستَطيعُ أَن يُقبِلَ إِليَّ، إَِّلا إِذا اجتَذَبَه الآبُ الَّذي أرسَلَني. وأَنا أُقيمُهُ في اليَومِ الأَخير. חומר למחשבה (ולדיון).

 

[michaeld1]

רסאלית אליום (היא תשובה לשאלת ליון משלשום)

(ומלח כבר היטיבה להשיב). رسل .39-26:8 وكَلَّمَ ملاكُ الرَّبِّ فيلِيبُّسَ قال: «قُمْ فامضِ نَحوَ الجَنوب في الطَّريقِ المُنحَدِرَةِ مِن أُورَشَليمَ إِلى غَزَّة، وهيَ مُقفِرَة». فقامَ ومَضى، وإِذا أَمامَه رَجُلٌ مِنَ الحَبَشَة، خَصِيٌّ ذو مَنصِبٍ عالٍ عِندَ قَنْداقَة مَلِكَةِ الحَبَش، وخازِنُ جَميعِ أَمْوالِها. وكانَ راجِعًا مِن أُورَشَليم بَعدَ ما زارَها حاجًّا، وقَد جَلَسَ في مَركَبتِه يَقَرأُ النَّبِيَّ أَشَعْيا. فقالَ الرُّوحُ لِفيلِيبُّس: «تَقَدَّمْ فالحَقْ هذهِ المَركَبة». فبادَرَ إِلَيها فيلِيبُّس، فسَمعَ الخَصِيَّ يَقَرأُ النَّبِيَّ أَشَعْيا، فقالَ له: «هَل تَفهَمُ ما تَقرَأ؟» قالَ: «كَيفَ لي ذلك، إِن لم يُرشِدْني أَحَد؟» ثُمَّ سأَلَ فيلِيبُّس أَن يَصعَدَ ويَجلِسَ معَه. وكانَتِ الفِقرَةُ الَّتي يَقرَأُها مِنَ الكِتابِ هي هذه: «كخَروفٍ سِيقَ إِلى الذَّبح وكحَمَلٍ صامِتٍ بَينَ يَدَي مَن يَجُزُّه هكذا لا يَفتَحُ فاه. في ذُلِّه أُلغِيَ الحُكمُ عَليه. ترى مَن يَصِفُ ذُرِّيَّته؟ لأَنَّ حَياتَه أُزيلَت عنِ الأَرض». فقالَ الخَصِيُّ لِفيلِيبس: «أَسأَلُكَ: مَن يَعْني النَّبِيُّ بِهذا الكَلام: أَنَفْسَه أَم شَخْصًا آخَر؟» فَشَرَعَ فِيلِيبُّس مِن هذه الفقَرةِ يُبَشِّرُه بِيَسوع. وبَينَما هُما سائِرانِ على الطَّريق، وَصَلا إِلى ماء، فقالَ الخَصِيّ: «هذا ماء، فما يَمنَعُ أَن أَعتَمِد؟». ثُمَّ أَمَر بِأَن تَقِفَ المَركَبَة، ونَزَلا كِلاهُما في الماء، أَي فيلِيبُّس والخَصِيّ، فعَمَّدَه. و&

 

[michaeld1]

המשך...

ولَمَّا خَرَجا مِنَ الماء خَطِفَ روحُ الرَّبِّ فيلِيبُّس، فغابَ عن نَظرِ الخَصِيّ، فسارَ في طريقِه فَرِحًا. אלרסאלה של היום רלוונטית לשאלת ליון משלשום. כאמור, מלח כבר הטיבה להשיב. יום טוב לכולנו

 

[lion 7]

יום טוב

אכן זה הקשר בין התנצרות אתיופיה (חבש) לאותו לסריס שנחשב המאמין הראשון בכנסיה החבשית ..

 

[salt of earth]

בוקר מצוין ../images/Emo9.gif

בוקר טוב, מה שלומכם... קצת נרגע הפורום

סחסחו שווי

מחר אם בא לכם נמשיך את תחרות הסיטואציות, רואים שכולכם ما شاء الله עובדים קשה, קמים מוקדם וחוזרים מאוחר מהעבודה. יעטיקו אלף עאפיה

תודה מיכאל על הקטע שהבאת. וברשותך אני רוצה להרחיב את הדיון: אנו אומרים ש- "في المعمودية ندفن مع المسيح وفي القيامة نقوم مع المسيح" מה המשמעות של זה? ואיך העובדה שאנו קמים עם המשיח נכנס למשמעות חיי היומיום שלנו

אגב השאלה של אותם אנשים איך הוא ירד מהשמיים והוא בנו של יוסף ומרים... מראה כי הם חשבו בצורה ארצית בעוד שישוע דיבר אליהם בצורה רוחנית שהמוח والتفكير البشري يحدد تفكيرهم ويصعب على ارتقاء تفكيرهم من تفكير الارضي-بشري الى تفكير سماوي-روحاني . וגם התלמידים שלו עשו אתו דבר כאשר בוטרוס רצה להציב סוכות לאיליהו ומשה בהתגלות על ההר, כאשר לפני הנס של הלחם והדגים הם פיקפקו איך יאכילו את האלפים. וגם אנחנו הרבה פעמים עושים כך